ORA 24: Een visie op het socialistische realisme

In de beginjaren van het socialisme was de productie van standaard terreinwagens in het Oostblok voornamelijk geconcentreerd in de Sovjet-Unie, en dan alleen in de GAZ- en UAZ-fabrieken (vóór de komst van de VAZ-2121 Niva). Echter, al in 1957 werd de productie van dit specifieke type multifunctionele auto in Roemenië onder de knie gekregen. Het nieuw opgerichte bedrijf ARO bood aanvankelijk een bijna exacte kopie van de GAZ-69 aan, maar al snel daarna begon het met de ontwikkeling van een eigen, veel moderner terreinwagenmodel. Zo werd in 1969, na een ontwerpperiode van zes jaar, de eerste originele versie van de ARO gepresenteerd piese auto online.

ORA 24: Een visie op het socialistische realisme

Het eerste in massaproductie genomen model van dit type, de 240, had een open carrosserie met een canvas dak en 2 deuren, onafhankelijke voorwielophanging, een vierversnellingsbak, vierwielaandrijving en een nieuwe 2,5-liter motor met 75 pk. De verkoop in het buitenland begon na 1973, maar exportmodellen hadden andere motoren om aan de emissienormen te voldoen. In 1975 werden de 241-modellen gelanceerd, eveneens met een softtop, maar met 4 deuren, en de personen-vrachtwagen 243 met twee deuren en een volledig metalen gesloten carrosserie. In 1978 werden de eerste varianten met Brașov D127 dieselmotoren met een inhoud van 3119 cc en 68 pk gepresenteerd. In 1976-1977 debuteerden ook de 5-deurs 244-modellen, evenals de 320 pick-up, gebaseerd op een verlengd ARO 24-chassis.

De eerste ARO 24-serie onderscheidde zich qua uiterlijk door een aparte radiatorgrille, rechthoekige koplampen van de Dacia 1300 en achterlichten van de Roemeense Bucegi-vrachtwagen, maar na 1976 werden ook koplampen van de Bucegi gebruikt, evenals een nieuw type achterlichten.

In 1984 werd een nieuwe kunststof grille geïntroduceerd, waarin 2 ronde koplampen (op de 243-modellen), 4 ronde koplampen (voornamelijk op de 244) en 2 rechthoekige koplampen van de Dacia 1300 (op de 241, 242, evenals op de 243 en 244) waren geïntegreerd. Vanaf datzelfde jaar was er ook een nieuw dashboard met nieuwe instrumenten van de Dacia 1310.

In 1985 werd een vijfversnellingsbak geïntroduceerd, evenals optionele schijfremmen op de voorwielen. Tegelijkertijd werd een variant gelanceerd met de nieuwe 2,6-liter Câmpulung D27 dieselmotor met indirecte injectie, die 69 pk leverde en een topsnelheid van 115 km/u kon bereiken.

Het model werd in 1994 gedeeltelijk opnieuw vormgegeven, met een iets langere grille en achterlichten van Oltcit, en naast versies met Roemeense motoren waren er nu ook varianten beschikbaar met motoren van Perkins, Cosworth Ford, VM Motori, Renault, Peugeot-Indenor, Toyota en Andoria (2,4-liter turbo, Euro 3).

De ARO 24 werd zowel in socialistische als kapitalistische landen goed ontvangen. Hij nam ook deel aan de Parijs-Dakar-rally en werd geëxporteerd naar enkele Afrikaanse landen, India, de VS en Zuid-Amerika. Hij werd onder licentie geproduceerd, zelfs in landen als Spanje (1980-1990) en Portugal (1975-1995) onder de merknamen Hisparo en Portaro. De productie in Roemenië ging door tot 2006.

Auto-onderdelen AutoPower
Auto-onderdelen AutoPower

Het eerste in massaproductie genomen model van dit type, de 240, had een open carrosserie met een canvas dak en 2 deuren, onafhankelijke voorwielophanging, een vierversnellingsbak, vierwielaandrijving en een nieuwe 2,5-liter motor met 75 pk

De eerste ARO 24-serie onderscheidde zich qua uiterlijk door een aparte radiatorgrille, rechthoekige koplampen van de Dacia 1300 en achterlichten van de Roemeense Bucegi-vrachtwagen, maar na 1976 werden ook koplampen van de Bucegi gebruikt, evenals een nieuw type achterlichten